از خاله شادونه تا کیهان

نوشته شده توسط : محمد منتظری در تاریخ : ۱۳۸٧/۱٠/٢٠و در ساعت :٧:٢٦ ‎ق.ظ

خاله شادونهکیهان

یکی از دوستان رساله‌ی مکتوبه‌ی طنازانه‌ای نبشتند به ما که با همان روشی که خبر بی.بی.سی را تحلیل کردیم، برنامه‌ی خردسالان سیما و روزنامه‌ی وزین کیهان را نیز تحلیل کنیم و ملتی را شرمنده‌ی بینش مستقل خویش فرماییم!

حضور شریفتان عارضیم که این دوستمان چندان بد هم عرض نکرده و به قول شاعر که می‌فرماید: جانا سخن از زبان ما می‌گویی، فلذا می‌خواهیم بفرماییم که این حضرت (خودم) چندان هم بدمان نمی‌آید به پر و پای این رسانه‌ی شریف ملی و کیهان عزیز بپیچیم و افاضاتی از ذات قدسی خویش صادر بفرماییم، بالاخص حالا که جگر مبارکمان، از دست هر دوتاشان سورمه‌ای است. اگر بی.بی.سی را از وجه بعید دیدیم و مورد عنایت قرار دادیم، این دو تا را به وجه قریب مشاهده فرمودیم و هر دو به طریقی ما را مورد عنایت قرار دادند! تنها امید دارم دوستی که تحلیل را درخواست کرده بود رجعت کند و به صدق گفتار شریف‌مان واقف گردد، انشاء الله لمهتدون....!

خزنده مثل بی.بی.سی

نوشته شده توسط : محمد منتظری در تاریخ : ۱۳۸٧/۱٠/۱۸و در ساعت :٥:۱٠ ‎ق.ظ

بی.بی.سی فارسی

رویکرد سایت BBC در تبیین اخبار، به ویژه آنجا که موضوع مربوط به خاورمیانه است، بسیار جالب و قابل توجه است. این طور به نظر می‌رسد که تلاش دست‌اندرکاران این سایت در آن جهت است تا با ارائه‌ی تصویری بی‌طرف، خواننده را متقاعد کنند که سخنانشان را بپذیرد. اخبار به خصوص آن هنگام که جامعه‌ای مانند جامعه‌ی فارسی زبان ایران را هدف می‌گیرد، باید با رویکردی نرم و تا حدی جانب‌دارانه، مخاطب را متقاعد کند که قصد حمله به ارزش‌ها و یا حداقل سعی در تغییر آنها را ندارد. لذا بی.بی.سی یک بار به نعل می‌زند و یک بار به میخ، اما این کار را با ظرافت تمام انجام می‌دهد تا مبادا مخاطب پیام را پس بزند. پیامی‌که در کنه خبر، آرام و بی صدا، خود را به ذهن رها شده تحمیل می‌کند. خواننده هنگامی که با موجی از خبر‌های مطبوع و مطلوب و سازگار (با عقاید و ارزش‌ها) مواجه می‌شود، کم‌کم خود را در متن خبر رها می‌کند و ذهن را به امواج می‌سپارد. در این زمان است که پیام خود را ارائه می‌کند و تاثیر ناخود‌آگاه خود را القا می‌نماید.(بقیه در ادامه‌ی مطلب)

این ایام که می‌گذرد

نوشته شده توسط : محمد منتظری در تاریخ : ۱۳۸٧/۱٠/٩و در ساعت :۱۱:٢٠ ‎ب.ظ

دشت و آب و خون و گودال و نیزه و خنجر و خیمه و ... برای هزار و اندی سال پیش است و کهنه اما...

اما هنوز هست تا تو خودت را تازه کنی

باشد تا دریابم

باشد تا دریابی

باشد تا دریابدمان...

یا حضرت عباس

باز هم زمین خون میمکد

نوشته شده توسط : محمد منتظری در تاریخ : ۱۳۸٧/۱٠/۸و در ساعت :۱٢:۳٤ ‎ق.ظ

 

                                                                                                                                                      

                                                                                                                                                      

                                                                                                                                                      

                                                                                                                                                      

                                                                                                                                                      

                                                                                                                                                      

                                                                                                                                                      

                                                                                                                                                      

لینک تکمیلی

عکس‌ها در ادامه مطلب

مالیخولیا

نوشته شده توسط : محمد منتظری در تاریخ : ۱۳۸٧/۱٠/٦و در ساعت :٢:٤۱ ‎ق.ظ

 

مالیخولیا

 گفتم و نکردم و کردم و ندادم: شعار، عمل، گناه، کفاره، سیاه بود خودم را زدم به سفیدی، حال آنکه سرم کلاه رفت، آخر سیاه را در نظرم بدی انگاشتم، و جعلنا الیل... همین شد که سرم کلاه رفت، ان الحیات الدنیا چی‌چی؟ تا دلت بخواهد خودم را مسخره کرده‌ام، محرم، اخوی تیریپ چیست؟ دسته؟ تکیه؟ علم؟ الم؟ الم؟ الم، آن یکی که روشنفکرتر است می‌گوید: حماسه‌ی حسینی دست بگیر جوان و بخوان، من می‌گویم: از خدا جوییم توفیق ادب، من تقی یا شاغلام یا مش‌رجب، مگر نه آنکه فها انا فی روض الندامه ارتع، پروار پروار شدم، بیا سر ببُر، بععععع بععععع، به قول استاد انسان استانداردیزه شده، تولید انبوه ابله، هایدا که بخوری بعدش باید آروق ترش بزنی، این را همه می‌دانند، من هم می‌زنم، او کیست که دارد می‌آید؟ خداوند است که دارد می‌آید، چرا لباس او چنین سرخ است؟ مگر انگور زیر پای خود له کرده؟ آری در غضب خود دشمنانش را زیر پا له کرده است، به ویژه آنکه رفیقمان هم نیامد بی‌مرام...